Συνέντευξη με τον Γιάννη Γουσόπουλο, πατέρα της ξιφασκίας στη Φλώρινα

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στις 2 Σεπτεμβρίου 2009 στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας.

Για την ξιφασκία η οποία έχει κάνει γνωστή τη Φλώρινα σε Βαλκανικό αλλά και Παγκόσμιο επίπεδο, μας μίλησε ο κ. Γιάννης Γουσόπουλος ο οποίος είναι αυτός που δημιούργησε το πρώτο τμήμα ξιφασκίας στην πόλη μας και συνετέλεσε στην εξέλιξή του και την άνοδό του στις κορυφαίες θέσεις.

.

Κ. Γουσόπουλε, την προηγούμενη εβδομάδα δόθηκε στη δημοσιότητα η μελέτη κατασκευής του «Σπιτιού της ξιφασκίας». Τι ακριβώς είναι το σπίτι της ξιφασκίας και για ποιον ακριβώς σκοπό γίνεται;

Το σπίτι της ξιφασκίας, θα είναι ένα θαυμάσιο έργο εφ’ όσον επιτευχθεί. Η προσπάθεια που γίνεται από τους νεότερους από εμένα στο χώρο της ξιφασκίας, θα είναι για τη Φλώρινα αλλά και για την Ελλάδα, κάτι το πρωτοποριακό! Θα διαθέτει, απ’ ό,τι άκουσα βέβαια, την αίθουσα ξιφασκίας, η οποία θα μπορεί να διατίθεται και για άλλους σκοπούς, εκθέσεις…και ό,τι άλλο τέλος πάντων εξυπηρετεί το νομό. Θα δημιουργηθεί ένα κολυμβητήριο μικρού βάθους, για να μαθαίνουν κολύμπι οι νέοι. Θα δημιουργηθούν χώροι όπου θα διαμένουν οι αποστολές, που θα επισκέπτονται την πόλη μας από την Ελλάδα και το εξωτερικό, είτε για προπονήσεις, είτε για συμμετοχή σε αγώνες. Όλο αυτό θα είναι προς όφελος της Φλώρινας, μια και η Φλώρινα στο άθλημα της ξιφασκίας έχει πιάσει τα υψηλότερα επίπεδα.

Είστε, θα μπορούσα να πω, ο πατέρας της ξιφασκίας για το Ν.Φλώρινας. Πώς σας γεννήθηκε η ιδέα να ασχοληθείτε με αυτό το άθλημα, σε μια εποχή που δεν ήταν και τόσο δημοφιλές;

Το 1977 είχα έρθει με μετάθεση εδώ. Υπηρετούσα στις ένοπλες δυνάμεις. Μου προτείνανε από το σύλλογο Γ.Ε.Φ. (Γυμναστική Ένωση Φλώρινας) να αναλάβω το άθλημα της ξιφασκίας. Ήξεραν ότι είχα ασχοληθεί με το άθλημα. Ήμουν πρωταθλητής Ελλάδος, Βαλκανιονίκης, είχα συμμετοχή στο παγκόσμιο πρωτάθλημα και μου ζήτησαν να δημιουργήσουμε ένα τμήμα ξιφασκίας. Το σκέφτηκα! Το συζήτησα και με τον γυμναστή τον κ. Ανθόπουλο, που ήταν φίλος μου και αποδέχτηκα την πρόταση με έναν όρο: Ο φίλος μου ο κ. Ανθόπουλος θα με συνοδεύει σε όλες τις εκδηλώσεις, για να μπορέσει να πάρει ορισμένα στοιχεία και να μάθει τα μυστικά που αφορούν το άθλημα, έτσι ώστε όταν εγώ θα αποχωρήσω, να υπάρχει μια διάδοχος κατάσταση. Δεν ήθελα η ξιφασκία να υπάρχει για τρία χρόνια, όσα θα έμενα εγώ στη Φλώρινα και μετά σαν πυροτέχνημα να εξαφανιστεί. Έπρεπε κάποιος να αναλάβει να συνεχίσει αυτό που άρχισα εγώ. Και έτσι έγινε. Έμεινα μέχρι το ’80 στη Φλώρινα. Είχαμε αρκετές επιτυχίες, γιατί εκείνη την τριετία εγώ συμμετείχα, έπαιζα ακόμα. Είχαμε πρωταθλήματα στη «σπάθη» είχαμε καλά πλασαρίσματα στο «φλερέ», και λίγα στο «ετε». Αργότερα όταν εγώ έφυγα, ο κ. Ανθόπουλος ασχολήθηκε περισσότερο με το ξίφος μονομαχίας και έβγαλε και καλούς αθλητές. Αυτό που θέλω να πω είναι ότι οι επιτυχίες μας ήταν πάρα πολύ καλές. Πολλοί μπήκαν και στη Γυμναστική Ακαδημία ελέω ξιφασκίας και έτσι ήμασταν όλοι ευχαριστημένοι.

Την ξιφασκία τη μάθατε στο στράτευμα;

Κοιτάξτε, η Σχολή Ευελπίδων καλλιεργεί όλα σχεδόν τα αθλήματα. Ο προπονητής της ξιφασκίας προκειμένου να επιλέξει άτομα για την ομάδα, κάλεσε τους μαθητές της σχολής στην αίθουσα της ξιφασκίας για να τους δει. Μεταξύ αυτών ήμουν κι εγώ. Μας έβαλε να πάρουμε μια συγκεκριμένη θέση, πέρασε μπροστά από τον καθένα μας και ήλεγχε αν είχαμε πάρει τη θέση σωστά. Μάλιστα ρωτούσε και την ηλικία μας. Πέρασε από μπροστά μου, σταμάτησε, με κοίταξε και μου λέει: «Πόσων χρόνων είσαι;» Εγώ θυμάμαι κέρδιζα χρονιά και του απάντησα, «δεκαεπτά». Με ξανακοίταξε και μου είπε «θα μείνεις στην ξιφασκία». Και έμεινα. Η αλήθεια είναι ότι εγώ ήθελα να ασχοληθώ με το ποδόσφαιρο και είχα επιλεγεί, αλλά ντρεπόμουν να το πω. Του το είπα μετά από δυο εβδομάδες. Και έτσι έμεινα στην ξιφασκία. Και συνέχισα.

Συνέντευξη Γιάννη Γουσόπουλου - Εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας

Το ποδόσφαιρο άρεσε και σ’εσάς, αρέσει και στους περισσότερους, γι’ αυτό άλλωστε χαρακτηρίζεται και «άθλημα του λαού». Η ξιφασκία αντιθέτως θεωρείται «άθλημα των ευγενών». Την ασκούσαν οι ιππότες και οι άνθρωποι των ανώτερων κοινωνικών τάξεων. Πιστεύετε ότι, άνθισε, και συνεχίζει να ανθεί, το συγκεκριμένο άθλημα στη Φλώρινα, επειδή ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία των Φλωρινιωτών ή έπαιξαν ρόλο και άλλοι παράγοντες;

Να σας πω, είναι γεγονός ότι ταιριάζει στην ιδιοσυγκρασία των Φλωρινιωτών. Ο σωματότυπός τους, είναι ένα και ένα για το άθλημα της ξιφασκίας. Κατεβαίνω κάτω στην Αθήνα με τους αθλητές μου και μου λένε: «Μα καλά, πού τους βρίσκεις όλους αυτούς τους δίμετρους;». Έπειτα παίζουν μεγάλο ρόλο και οι προπονητές, αλλά παίζει ρόλο και το ότι οι αθλητές αφιερώνουν ώρες πολλές στο άθλημα, γιατί οι χώροι που αθλούνται είναι κοντά και δεν χάνουν χρόνο στις διαδρομές.

Για να ασχοληθεί κανείς με την ξιφασκία, πρέπει να έχει έναν συγκεκριμένο σωματότυπο;

Για να ασχοληθεί απλά, όχι. Για να κάνει όμως πρωταθλητισμό ναι, πρέπει να διαθέτει τον κατάλληλο σωματότυπο.

Εκτός από τον σωματότυπο, τι άλλο πρέπει να διαθέτει;

Να διαθέτει ταχύτητα, ευελιξία, ετοιμότητα, ταχύτητα αντιδράσεως, ευστροφία, κριτική σκέψη. Βέβαια αυτά εξελίσσονται σιγά – σιγά με τον καιρό και εφ’ όσον ο αθλητής ασχολείται συνεχώς με το άθλημα.

Είναι δύσκολο το άθλημα;

Ναι, είναι δύσκολο. Δύσκολο και να το διδάξεις και να το διδαχτείς.

Από ποια ηλικία μπορεί και πρέπει να ασχοληθεί κανείς με το συγκεκριμένο άθλημα;

Μπορεί να ξεκινήσει από την ηλικία των πέντε ή έξι χρόνων, όπου και θα αρχίσει να μαθαίνει τα πρώτα βήματα της ξιφασκίας. Από την ηλικία των οκτώ χρόνων και μετά, μπορεί να συμμετέχει σε πρωταθλήματα. Άλλωστε αυτό προβλέπει και η Διεθνής Ομοσπονδία Ξιφασκίας.

Είστε προπονητής χρόνια και από τα χέρια σας έχουν βγει πρωταθλητές. Με την εμπειρία που διαθέτετε, μπορείτε από την πρώτη στιγμή, παρατηρώντας ένα παιδάκι να πείτε: «Να ένας μελλοντικός πρωταθλητής»;

Από την πρώτη στιγμή που θα δω ένα παιδάκι θα σχηματίσω στο μυαλό μου την εικόνα. Θα καταλάβω δηλαδή, αν το παιδί αυτό έχει τις δυνατότητες να ασχοληθεί με τον πρωταθλητισμό και αν μπορεί να γίνει μια μέρα και πρωταθλητής. Αλλά αυτό δεν είναι αρκετό. Τα προσόντα που βλέπω εγώ σαν προπονητής σε ένα παιδάκι των έξι ή των εφτά χρόνων, πρέπει να τα βελτιώσει. Με άλλα λόγια, πρέπει να συνεχίσει να προπονείται και μάλιστα σκληρά. Χρειάζεται κόπο και προσπάθεια, όχι μόνο από τον προπονητή, αλλά και από το ίδιο. Τώρα το πρόγραμμα των παιδιών είναι πολύ βαρύ λόγω των μαθημάτων,των φροντιστηρίων και των άλλων δραστηριοτήτων. Όταν δε, φτάσουν στη Δευτέρα Λυκείου, έρχονται δύο φορές τη βδομάδα για προπόνηση. Ε, αυτό είναι ένα εμπόδιο στην εξέλιξή τους. Βέβαια εμείς δε μπορούμε να πιέσουμε καταστάσεις. Εγώ τους λέω: «Πρώτα το σχολείο και μετά η προπόνηση».

Έχετε όμως και παιδιά που με σωστό προγραμματισμό και την ανάλογη υποστήριξη από τους γονείς, τα έχουν καταφέρει μια χαρά και στους δύο τομείς.

Βέβαια! Έχουμε παράδειγμα από μαθήτριες οι οποίες μάλιστα πρωτεύσανε και κάνανε και τις προπονήσεις τους κανονικότατα. Εισήχθησαν σε πανεπιστημιακές σχολές και με βαθμολογίες πολύ υψηλές. Δε χρειάστηκαν καν τη μοριοδότηση από το άθλημα. Αυτό νομίζω ότι τα λέει όλα. Με καλό προγραμματισμό και θέληση και αγάπη για το άθλημα, όλα μπορούν να γίνουν.

Η μοριοδότηση είναι ένας από τους λόγους που έρχονται τόσα παιδιά στην ξιφασκία;

Ένας λόγος είναι και αυτός. Έρχονται γονείς και μου λένε: «Θέλω το παιδί μου να πάρει τα μόρια». Μα πώς είναι δυνατόν, με το που έρχεται το παιδί στην ξιφασκία, να προεξοφλήσεις ότι θα πάρει και τα μόρια;

Θα ήθελα να μου αναφέρετε τα ονόματα των παιδιών που έχουν διακριθεί.

Εγώ θα μιλήσω για το σύλλογο της Γ.Ε.Φ. Η Καπετάνου Πωλίνα είναι η πρώτη, η Γιάννα Παναγιωτίδου, η Ελένη Παυλίδου, η Αραπίδου Κωνσταντίνα, η Αραπίδου Μαρία, η Αραβιάδου Γιάννα… τώρα έχουμε τη Δουδούμη Θωμαή και ένα αστέρι πραγματικό, είναι η Μίγγου Σταυρούλα, η οποία σε ηλικία δεκατεσσάρων ετών έχει πάρει πανελλήνια πρωταθλήματα και τώρα έχει κλιθεί στην Εθνική Ελλάδος. Από 2-7 Μαρτίου το 2010, έχουμε το πανευρωπαϊκό πρωτάθλημα εφήβων και νεανίδων στην Αθήνα και η Σταυρούλα Μίγγου, είναι μία από τις τρεις που θα εκπροσωπήσουν τη χώρα μας στη «σπάθη».

Στην πόλη μας υπάρχουν δύο σύλλογοι ξιφασκίας, αυτός της Γ.Ε.Φ., με τον οποίο ξεκινήσατε εσείς και αυτός του Ο.ΞΙ.Φ., που δημιουργήθηκε εκ των υστέρων…

Όχι δύο, τρεις σύλλογοι υπάρχουν. Υπάρχει και αυτός του «ΠΑΥΛΟΥ ΜΕΛΑ».

Ακόμα χειρότερα! Τρεις σύλλογοι κ. Γουσόπουλε, δεν είναι πολλοί για μια μικρή πόλη δώδεκα χιλιάδων κατοίκων, όπως είναι η Φλώρινα;

Συμφωνώ απόλυτα με αυτό που λέτε και μάλιστα έχω κάνει μια προσπάθεια ενωτική. Έχω κάνει πρόταση για επανένωση των συλλόγων, κυρίως της Γ.Ε.Φ. και του Ο.Ξ.Ι.Φ..

Πώς προέκυψε αυτή η διάσπαση;

Στελέχη της Γ.Ε.Φ. και συγκεκριμένα ο κ. Τσώκας και ο κ. Καλυβιάνος, αποσκίρτησαν από τη Γ.Ε.Φ. και δημιούργησαν τον Ο.ΞΙ.Φ.

Για ποιον λόγο;

Να ρωτήσετε τους ιδίους να σας πουν… Αυτοί ξέρουν καλύτερα… Εγώ έλειπα εκείνον τον καιρό. Πάντως ο Ο.ΞΙ.Φ. έχει αρκετές επιτυχίες… Ξεκίνησε το ’97 αν θυμάμαι καλά. Η Γ.Ε.Φ. είχε μείνει σε υποτονικό σημείο. Βέβαια μετά την αποστρατεία μου, ασχολήθηκα ξανά με το άθλημα της «σπάθης». Κατά έναν περίεργο τρόπο στο άθλημα, άρχισαν να έρχονται στη Γ.Ε.Φ. και να εγγράφονται περισσότερα κορίτσια. Έτσι μπορώ να πω ότι έχουμε την παντοκρατορία στη σπάθη πανελλήνια. Απ’ όλα τα κύπελα και τα μετάλλια το 50% το παίρνει η Γ.Ε.Φ.. Εάν υπήρχε ένας σύλλογος, όπως είχα προτείνει, με τους πρωταθλητές της Γ.Ε.Φ. και τους πρωταθλητές του Ο.ΞΙ.Φ., τότε η Φλώρινα θα ήταν πρώτη στο πανελλήνιο! Για διάφορους λόγους δεν έγινε αυτή η συγχώνευση και έτσι παραμείναμε, στη δεύτερη θέση ο Ο.ΞΙ.Φ., στην έκτη – έβδομη η Γ.Ε.Φ., με εξαίρεση τη σπάθη όπου η Γ.Ε.Φ. επικρατεί – και αυτό είναι πάρα πολύ σημαντικό -, και στην πρώτη θέση ο «ΠΑΝΕΛΛΗΝΙΟΣ», ο οποίος καλλιεργεί και τα τρία είδη σπαθιού.

Δηλαδή πιστεύετε ότι δεν είναι αναγκαία η ύπαρξη τόσων πολλών σωματείων;

Κοιτάξτε, τα σωματεία καλά κάνουν και υπάρχουν, αλλά θα μπορούσαν να λειτουργούν με διαφορετικό τρόπο. Για παράδειγμα θα μπορούσαν κάποιοι να λειτουργούν σαν φυτώρια και να προωθούν τους πρωταθλητές στον πρώτο σύλλογο. Δεν έχει σημασία ποιος θα είναι ο πρώτος, αν είναι ο ΟΞΙΦ ή η ΓΕΦ. Ο ένας θα ασχολείται με τον πρωταθλητισμό και ο άλλος με την παραγωγή νέων για πρωταθλητισμό. Παρ’ όλα αυτά θα ήθελα να πω ότι οι συνεχιστές μου, έχουν καινούριες ιδέες και τις προωθούνε. Τους εύχομαι να πετύχουν για το καλό της πόλης μας, για το καλό των αθλητών και για το καλό αυτού, που εγώ δημιούργησα.

Ένας σύλλογος που κάνει πρωταθλητισμό, για να λειτουργήσει χρειάζεται χρήματα. Από ποιον χρηματοδοτούνται οι σύλλογοι;

Μας χρηματοδοτεί μόνον «Η ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΜΟΣΠΟΝΔΙΑ ΞΙΦΑΣΚΙΑΣ», της οποίας τυγχάνει να είμαι και αντιπρόεδρος. Μη νομίζετε ότι η χρηματοδότηση είναι μεγάλη… Για τον Ο.ΞΙ.Φ. είναι δώδεκα χιλιάδες το χρόνο και για τη Γ.Ε.Φ. πέντε χιλιάδες.

Γιατί αυτή η διαφορά;

Γιατί απασχολούν περισσότερους προπονητές, γιατί έχουν περισσότερες συμμετοχές σε πρωταθλήματα και επομένως περισσότερα έξοδα. Καμία άλλη ενίσχυση δεν έχουμε από φορέα. Ό,τι ενισχύσεις έχουμε τις έχουμε από χορηγούς. Να είναι καλά το συμβούλιο των «Λιγνιτωρυχείων Αχλάδας», που με επικεφαλής την κ. Βαλίνα Ρόζα, μας επιχορηγεί και μπορούμε να κινούμαστε και να πηγαίνουμε στην Αθήνα για τους αγώνες, που δεν είναι και λίγοι. Περίπου δέκα φορές κατεβαίνουμε στην Αθήνα και για τα πανελλήνια πρωταθλήματα αλλά και για τα κύπελλα Ελλάδος.

Στην εκδήλωση των βραβείων «Μπάμπη Ρόζα», τιμηθήκατε για την προσφορά σας.

Ναι συγκινήθηκα και αισθάνθηκα δικαιωμένος. Με τον Μπάμπη το Ρόζα μας συνέδεε φιλία προσωπική και οικογενειακή.

Γύρω από το άθλημα της ξιφασκίας επικεντρώνεται το ενδιαφέρον… ας πω σημαντικών προσώπων, π.χ. (Βουλευτών, Νομαρχών, Δημάρχων, Περιφερειαρχών, και άλλων), πράγμα που δε συμβαίνει με όλα τα άλλα αθλήματα, ή για να είμαι ακριβέστερη, συνέβαινε με τη χιονοδρομία όταν ήταν στο ζενίθ της. Δεν ασχολείται κανείς π.χ. με την ποδηλατοδρομία, με το πινγκ πονγκ, με το στίβο, με το ποδόσφαιρο. Θα ήθελα τη γνώμη σας πάνω σ’ αυτό το θέμα.

Μα είναι προφανές. Η ξιφασκία φέρνει πρωτιές. Το ποδόσφαιρο και τα άλλα αθλήματα, κινούνται τοπικά. Με την ξιφασκία παίρνουμε μέρος σε παγκόσμια πρωταθλήματα. Δεν είναι φυσικό να ασχολούνται όλοι αυτοί, με την ξιφασκία και όχι με τα άλλα αθλήματα;

Εγώ εσάς ρωτάω. Είναι;

Κοίτα, όταν γίνεται στη Φλώρινα η παγκόσμια διοργάνωση του κυπέλλου ξιφασκίας είναι ένα γεγονός… ένα μεγάλο γεγονός… ακούγεται η Φλώρινα… είναι μεγάλη υπόθεση.

Καταλαβαίνω…

Εμένα εκείνο που με προβληματίζει περισσότερο είναι η συμπεριφορά του κόσμου. Γίνονται τόσο μεγάλες διοργανώσεις στο κλειστό γυμναστήριο και είναι σχεδόν άδειο. Κάθε χρόνο όλο και λιγότεροι προσέρχονται να παρακολουθήσουν. Την πρώτη φορά που έγινε το παγκόσμιο κύπελλο, το γήπεδο ήταν ασφυκτικά γεμάτο. Κρέμονταν από τα κάγκελα. Τη δεύτερη λιγότεροι… την τρίτη ακόμα λιγότεροι. Αυτό με ανησυχεί εμένα. Αυτά τα γεγονότα είναι σημαντικά. Έρχονται αθλητές από όλον τον κόσμο. Έτσι γίνεται όμως. Ενθουσιάζονται την πρώτη φορά και μετά χαλαρώνουν.

Αναγνωρίζουν οι φορείς και ο κόσμος τη μεγάλη προσφορά σας; Χάρη στις  πρωτιές που έφερνε και συνεχίζει να φέρνει η ξιφασκία, ακούγεται το όνομα της Φλώρινας παντού.

Ορισμένοι μου το έχουν αναγνωρίσει… στις κατ’ιδίαν συζητήσεις και μου λένε: «εσύ έφερες την ξιφασκία στη Φλώρινα». Άλλοι δηλώνουν άγνοια. Δεν ξέρω για ποιον λόγο. Το γεγονός όμως είναι ένα: Την ξιφασκία στη Φλώρινα, την έφερα εγώ. Αυτό δεν αλλάζει! Στην τελική, αν μου το αναγνωρίζουνε ή όχι, για μένα δεν έχει και μεγάλη σημασία. Εγώ έχω ήσυχη τη συνείδησή μου. Όταν ξεκίνησα και είπα ότι θα ασχοληθώ με την ξιφασκία,το έκανα για τη Φλώρινα. Υπηρέτησα και αλλού, αλλά μόνο στη Φλώρινα έκανα ό,τι έκανα. Όποιος θέλει, ας το αναγνωρίσει όποιος δε θέλει…

Μετά από τόσα χρόνια κάνοντας έναν απολογισμό, τι κερδίσατε από την ξιφασκία;

Υπηρέτησα και υπηρετώ εδώ και 43 χρόνια το άθλημα από όλες τις βαθμίδες και σαν αθλητής και σαν προπονητής και σαν παράγοντας. Η ζωή μου όλη είναι η ξιφασκία. Γεγονός είναι ότι από την ξιφασκία έχουν ωφεληθεί πολλοί άνθρωποι, εκτός από εμένα. Τον ελεύθερο χρόνο μου, τις άδειές μου, τις αφιέρωσα στο άθλημα. Ούτε είχα κανένα οικονομικό όφελος, ούτε και τώρα έχω. Τα τελευταία χρόνια παίρνω τα έξοδα μετακίνησης που είναι 200-300 ευρώ. Με ικανοποιεί όμως το γεγονός ότι χάρις σε μένα βοηθήθηκαν αθλητές, γίνανε γυμναστές, μπήκαν στο Δημόσιο, έφτιαξαν τη ζωή τους. Με ικανοποιεί το γεγονός ότι λένε: «Ο Γουσόπουλος έφερε την ξιφασκία στη Φλώρινα».

Ευχαριστώ πολύ, καλή συνέχεια στην προσπάθειά σας.-


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 179 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό2%
Απαίσιο5%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up