Συνέντευξη με τον Σάββα Καλεντερίδη, συγγραφέα, αξιωματικό ε.α.

Η συνέντευξη δημοσιεύτηκε πρώτη φορά στην εβδομαδιαία εφημερίδα ΗΧΩ Φλώρινας την Τετάρτη 30 Δεκεμβρίου 2009.

Πρόσωπα & Ιδέες - Αυγή Κύρκου

Πριν δέκα ακριβώς χρόνια η υπόθεση Οτσαλάν, συγκλόνισε το πανελλήνιο. Τον Ιανουάριο του 1999, ο Οτσαλάν, αρχηγός της παράνομης κουρδικής οργάνωσηs PKK, εκδιώκεται από τη Συρία. Στα τέλη του Φεβρουαρίου 1999 έφθασε στην Ελλάδα κρυφά, με ψεύτικο διαβατήριο. Όταν δημοσιοποιήθηκε το θέμα η Ελληνική κυβέρνηση προσπάθησε να τον φυγαδεύσει. Με τη συνοδεία του ταγματάρχη της ΕΥΠ Σάββα Καλεντερίδη, ο Οτσαλάν μεταφέρθηκε στο Ναϊρόμπι, πρωτεύουσα της Κένυας και οχυρώθηκε στην Ελληνική πρεσβεία. Με τη συνεργασία των Αμερικανικών μυστικών υπηρεσιών η ειδική τουρκική μονάδα ΜΙΤ τον απήγαγε την ώρα που προσπαθούσε να διαφύγει στο αεροδρόμιο και τον φυλάκισε. Το δικαστήριο τον καταδίκασε σε θάνατο. Η ποινή όμως δεν εκτελέστηκε. Ο Οτσαλάν βρίσκεται φυλακισμένος στο νησί Ιμραλί. Σήμερα η στήλη φιλοξενεί έναν από τους πρωταγωνιστές της υπόθεσης Οτσαλάν, τον Σάββα Καλεντερίδη.

Συνεντεύξεις - Πρόσωπα & ιδέες

Κ. Καλεντερίδη, το όνομά σας είναι ταυτισμένο με την υπόθεση Οτσαλάν. Θα θέλατε να μας πείτε μερικά πράγματα γύρω από αυτήν;

Από πού να αρχίσουμε και πού να τελειώσουμε;

Ας αρχίσουμε από το εξής: Η υπόθεση Οτσαλάν από πολλούς χαρακτηρίστηκε φιάσκο. Εσείς, συμφωνείτε μ’ αυτόν το χαρακτηρισμό;

Εγώ την υπόθεση Οτσαλάν θα τη χαρακτήριζα «εθνική τραγωδία». Όμως, πριν πω οτιδήποτε άλλο, θα ήθελα να πω ότι νοιώθω χαρά και ότι ήταν μία έκπληξη για μένα η όψη και η φυσιογνωμία της πόλης της Φλώρινας.

Τι ακριβώς σας εξέπληξε;

Με εξέπληξε η ζωντάνια, η αρχιτεκτονική φυσιογνωμία και της παλαιάς και της καινούργιας πόλης. Όμορφα σπίτια… φαίνεται ότι είναι ζωντανή. Δεν έμεινα πολλές ώρες, ούτε και μου είχε δοθεί η ευκαιρία στο παρελθόν, να τη γνωρίσω. Θέλω να εκφράσω τη χαρά μου, για την ευχάριστη έκπληξη που δοκίμασα. Θέλω να ελπίζω ότι το μέλλον της θα είναι ευοίωνο. Επίσης, μέσω της δική σας στήλης, θέλω να εκφράσω τις ευχαριστίες, στον πρόεδρο του
συλλόγου και στο Δήμαρχο, που με κάλεσε να έρθω από την Αθήνα γι’αυτή την εκδήλωση.

Χαίρομαι που σας άρεσε η πόλη μας. Ας επανέλθουμε όμως στην υπόθεση Οτσαλάν που σας έκανε γνωστό στο πανελλήνιο και όχι μόνο. Τη χαρακτηρίσατε «εθνική τραγωδία». Για ποιο λόγο;

Αυτή η υπόθεση έχει όλα τα χαρακτηριστικά της τραγωδίας. Είναι μία τραγωδία! Τραγωδία προσωπική για τον απλό άνθρωπο Οτσαλάν. Επίσης τραγωδία Εθνική για τον πολιτικό Οτσαλάν και γι’ αυτό που εκφράζει ο ίδιος: Είναι ο ηγέτης ενός Εθνοαπελευθερωτικού κινήματος. Ήταν μία τραγωδία, γιατί βρέθηκε στα χέρια των δεσμωτών του Λαού και του Έθνους του. Ο Ομπνταλλάχ Οτσαλάν είναι από τότε μέσα στη φυλακή. Φυσικά ο λαός του διάνυσε ένα μεγάλο διάστημα από το δρόμο που οδηγεί στην Ελευθερία. Ευτυχώς δεν ήταν καταστροφή η σύλληψή του. Ο αγώνας του Κουρδικού Λαού συνεχίζεται και νομίζω ότι μπορούμε να μιλάμε για κάποιες κατακτήσεις.

Σε σχέση με τη χώρα μας, γιατί είναι τραγωδία;

Σε σχέση με τη χώρα μας υπήρχαν μία σειρά από ζητήματα, όπως είναι τα ζητήματα της Εθνικής αξιοπρέπειας. Διότι τότε με την εμπλοκή της χώρας μας… με τον τρόπο με τον οποίο έγινε αυτή η εμπλοκή… στην ουσία όλοι μας, άσχετα με το τι άποψη έχουμε για πρόσωπα και τα γεγονότα… νομίζω το σύνολο του Ελληνικού Λαού συμφωνεί σε ένα πράγμα: ότι με αυτή την υπόθεση θίχτηκε το φιλότιμο, το Εθνικό φιλότιμο του Έλληνα αλλά και η αξιοπρέπεια της χώρας.

Σάββας Καλεντερίδης - Συνέντευξη

Από ό,τι θυμάμαι, η ανάμειξή η δική σας και όλων όσων ενεπλάκησαν στην υπόθεση, είχε χαρακτηριστεί από την τότε κυβέρνηση σαν μια ιδιωτική πρωτοβουλία ορισμένων… «εθνικιστών», «θερμόαιμων υπερπατριωτών», έτσι σας είχαν χαρακτηρίσει. Είχε ειπωθεί χαρακτηριστικά ότι η Ελληνική Κυβέρνηση δεν είχε καμιά ανάμειξη. Ποια είναι η αλήθεια;

Κοιτάξτε μέχρι ένα σημείο, μπορώ να πω ότι ήταν έτσι. Όχι βέβαια σε ό,τι με αφορά.

Εσείς, αν δεν κάνω λάθος, ήσασταν υπάλληλος της ΕΥΠ. Δηλαδή κρατικός υπάλληλος, οπότε δεν μπορεί να δράσατε ερήμην των προϊσταμένων σας.

Ναι, εγώ ήμουνα υπάλληλος του Ελληνικού Κράτους. Μέχρι ένα σημείο, ίσως αυτή η υπόθεση να εξελίχτηκε επί τη βάσει πρωτοβουλιών, εάν όχι ατόμων… δηλαδή ιδιωτών, ίσως κομματικών αξιωματούχων, οι οποίοι κινήθηκαν ερήμην της κυβέρνησης και του Κράτους. Μετά όμως η υπόθεση αυτή, έγινε υπόθεση του κράτους… εξαιτίας των λαθών κάποιων ανθρώπων οι οποίοι δεν είχαν την ευθύνη κάποιας πολιτικής και κινήθηκαν ανεύθυνα θα έλεγα.

Δηλαδή κάποιοι κυβερνητικοί αξιωματούχοι ανέλαβαν πρωτοβουλίες και λειτούργησαν με λάθος τρόπο;

Δεν μπορεί ένα κράτος να απαντήσει με ένα άλλο λάθος. Ένα λάθος δεν σβήνει ένα προηγούμενο και εκεί είναι οι μεγάλες ενστάσεις. Εν πάσει περιπτώσει θέλω να ξαναγυρίσω σε αυτό που έλεγα. Είπαμε ότι θίχτηκε και επλήγη η Εθνική αξιοπρέπεια και η εικόνα της χώρας στο Εξωτερικό. Αυτά μπορούμε να πούμε ότι είναι ζητήματα συμβολικά και θα περίμενε κανείς ότι θα ξεπεραστούν με το χρόνο και θα ξεχαστεί και αυτή η ιστορία και εάν θέλετε να πούμε ότι τελειώνουν και αυτές οι αρνητικές συνέπειες αυτής της κατάστασης. Μακάρι να ήταν έτσι. Δεν είδαμε ακόμα εμείς οι Έλληνες, ως Λαός και ως χώρα… δεν είδαμε δυστυχώς ακόμα τις αρνητικές συνέπειες αυτής της υπόθεσης.

Ποιες είναι οι συνέπειες;

Ο Κουρδικός Λαός, το Κουρδικό ζήτημα, αναδεικνύεται εκ των πραγμάτων, νομοτελειακά θα έλεγα, στο βόρειο Ιράκ με τη θέληση και των Αμερικανών αλλά και άλλων παραγόντων. Αυτή η ανάδειξη του Κουρδικού ζητήματος εκεί, συμπαρασύρει και το κουρδικό στις άλλες χώρες και κυρίως στην Τουρκία.

Εμάς πώς μας επηρεάζει αυτό;

Ο Κουρδικός παράγοντας γίνεται ο παράγοντας της αναδιανομής των ισορροπιών, θα έλεγα, στην περιοχή και γίνεται ρυθμιστικός παράγοντας, με το υπέδαφος πολύ πλούσιο σε πετρέλαια, με 40 εκατομμύρια λαό. Ούτως η άλλως, είτε δηλαδή αποχωριστούν από την Τουρκία είτε όχι, θα είναι ρυθμιστικός παράγοντας σε ό,τι θα γίνεται στην Άγκυρα. Επειδή είναι γνωστά τα προβλήματα μεταξύ της Ελλάδας και της Τουρκίας, αυτός ο παράγοντας θα μπορούσε να εξισορροπήσει τις όποιες ανισορροπίες δυνάμεων και ισχύος και επιρροής και στρατηγικής αξίας, υπάρχουν στο δίπολο, Ελλάδα Τουρκία.

Η παράδοση του Οτσαλάν, επηρέασε τις Ελληνοκουρδικές σχέσεις;

Είχαμε ένα πολύ θετικό ενεργητικό μέσα στο Κουρδικό παράγοντα και αυτό λόγω των μακροχρόνιων σχέσεων Ελλήνων και Κούρδων. Μετά την παράδοση Οτσαλάν αυτό το θετικό ενεργητικό, εάν δεν έγινε αρνητικό, τουλάχιστον ουδετεροποιήθηκε.

Πιστεύετε ότι αυτό, μακροπρόθεσμα, θα έχει αρνητικές συνέπειες για την Ελλάδα;

Αυτό είναι το ζήτημα που πιστεύω ότι θα πρέπει να μας απασχολήσει, γιατί αυτά που θα γίνουν τον 21ο αιώνα… αυτά που ήδη συμβαίνουν… ακούτε όλοι για Νεοοθωμανισμό, ή για τον κίνδυνο να τεθεί η Ελλάδα υπό την υψηλή επιρροή της Τουρκίας. Μιλάμε για την επιβίωση και της χώρας μας αλλά και του Έθνους. Είναι σημαντικά ζητήματα… μακάρι να διαψευσθούμε… μακάρι να διαψευσθώ. Πιστεύω όμως, ότι αυτές τις αρνητικές συνέπειες αυτής της υπόθεσης, δυστυχώς δεν τις έχουμε ζήσει ακόμα.

Πρόσφατα το συνταγματικό δικαστήριο της Τουρκίας έθεσε εκτός νόμου το DTP, το μεγαλύτερο Κουρδικό κόμμα, με το σκεπτικό ότι διατηρεί δεσμούς με αυτονομιστές αντάρτες.

Σε σχέση με το κόμμα που απαγορεύθηκε στην Τουρκία… στην Τουρκία γίνεται ένας μεγάλος αγώνας, φανερά, μεταξύ των Νεοϊσλαμιστών και των Κεμαλιστών. Οι νεοϊσλαμιστές που εκπροσωπούν και τις δυνάμεις της πολιτικής, απέναντι στις δυνάμεις του Ολοκληρωτισμού που είναι οι Κεμαλιστές, επιχειρούν κάποια ανοίγματα για δικούς τους λόγους. στους Κούρδους. Το κλείσιμο του κόμματος DTP, δεν ήταν επιλογή της κυβέρνησης. Μάλλον θα έλεγα ότι ήταν το βαθύ κράτος, που εκφράσθηκε μέσα από το συνταγματικό δικαστήριο. Νομίζω ότι θα βρεθεί μία λύση και τους δύο βουλευτές, στους οποίους απαγορεύτηκε, ακυρώθηκε η βουλευτική ιδιότητα, ίσως τους επόμενους μήνες να τους δούμε μέσα από κάποιες τοπικές εκλογές, να ξαναμπαίνουν στην Τουρκική Βουλή. Ήδη ο Οτσαλάν είναι συνομιλητής κάτω από το τραπέζι, στο παρασκήνιο, με την Τουρκική κυβέρνηση. Θα έλεγα ότι είναι συνομιλητής για την επίλυση του Κουρδικού αλλά και ένας παράγοντας για να ηττηθούν οι Κεμαλιστές και οι δυνάμεις του ολοκληρωτισμού που υπάρχουν μέσα στην Τουρκία.

Ας γυρίσουμε λίγο πίσω κ. Καλεντερίδη. Εσείς πώς επιλεγήκατε γι’ αυτή την αποστολή;

Ακούστε, είχα μία μακροχρόνια εμπειρία.

Εννοείτε ότι ήσασταν έμπειρος αξιωματικός;

Είχα εμπειρία στο Κουρδικό ζήτημα. Στα ζητήματα της Τουρκίας. Γνώριζα τη γλώσσα. Μέσα από αυτές τις σχέσεις που είχαν αναπτυχθεί τόσα χρόνια από το θεσμικό ρόλο που είχα, αναπτύχθηκε και μία σχέση εμπιστοσύνης μεταξύ εμού και των Κούρδων και συγκεκριμένα του Οτσαλάν.

Είχατε προσωπικές σχέσεις με τον Οτσαλάν;

Δεν ήταν ακριβώς προσωπικές σχέσεις. Μέσα από τη διαδικασία θα έλεγα της συνεργασίας σε διάφορους τομείς, υπήρχε μία γνωριμία και ακριβώς γι’ αυτό το λόγο, θεωρήθηκα ως ο πιο κατάλληλος για να τον συνοδεύσω στο ταξίδι στην Κένυα, που τελικά κατέληξε… όπως κατέληξε…

Το γεγονός ότι είστε πόντιος έπαιξε ρόλο; Θέλω να πω… η ενασχόλησή σας με τα τουρκικά και το κουρδικό ζήτημα, η σχέση που αναπτύχθηκε ανάμεσα σε εσάς και τον αρχηγό του PKK, έχει να κάνει με την ποντιακή καταγωγή σας..; Ξέρετε… χαμένες πατρίδες…

Όχι, όχι ακριβώς… ιδιαίτερα αυτό, ίσως… Κοιτάξτε, η σχέση εμπιστοσύνης έχει να κάνει με την καταγωγή. Κατ’ αρχάς έχει να κάνει με την προσωπικότητα του ανθρώπου, γιατί στις σχέσεις μου και μάλιστα και σε αυτή την περίπτωση, ήμουν καθαρός, έντιμος και δίκαιος. Η καταγωγή μου θα έλεγα ότι έπαιξε ρόλο στο κομβικό σημείο της υπόθεσης. Εκεί δηλαδή που στην ουσία είπανε: «Παραδώστε τον στους Τούρκους». Εκεί βρήκα τρόπο να αρνηθώ και να πω «όχι», για να μην συμμετέχω σε αυτή την πράξη.

Όταν επιστρέψατε από την Κένυα ο Ελληνικός Λαός και ιδιαίτερα οι Πόντιοι σας υποδέχθηκαν σαν Εθνικό Ήρωα. Σας ταιριάζει αυτός ο τίτλος; Ο τίτλος του ήρωα;

Κοιτάξτε τώρα, δεν θα ήθελα να πω τίποτα σε αυτό. Απλά μπορώ να σας πω ότι όλη αυτή την κατάσταση, είναι πολύ δύσκολο να τη διαχειριστεί κανείς. Καλώς ή κακώς, δίκαια ή άδικα, σχηματίσθηκε αυτή η εικόνα… η εικόνα του ήρωα, σε ένα μεγάλο μέρος της Ελληνικής κοινωνίας. Πολλοί το είδαν έτσι. Από εκεί και πέρα, δεν μπορείς να ταριχευθείς και να μείνεις έτσι διατηρώντας αυτήν την εικόνα. Άνθρωπος είσαι. Ζεις σαν άνθρωπος. Είσαι υποχρεωμένος να αφήσεις πίσω τα γεγονότα και να πας μπροστά. Αυτό το ζήτημα της δημοσιότητας και των συμβολισμών, προσπάθησα να το ξεπεράσω. Προσπάθησα να κάνω καινούργια πράγματα. Παραιτήθηκα από το στρατό γιατί δεν μπορούσα πια να μείνω μετά από αυτή τη σύγκρουση. Ο κάθε άνθρωπος θα πρέπει να έχει στο νου του μία φράση που έχει πει ο Λαός μας: «Τα στερνά τιμούν τα πρώτα…». Περιπτώσεις «προσβολής εναντίον της διεθνούς ειρήνης της χώρας», αποτελούν βαρύτατα αδικήματα… κακουργήματα τα οποία επισύρουν ποινή κάθειρξης μέχρι και δέκα χρόνια. Η υπόθεση Οτσαλάν, η οποία αφορά στην παράνομη άφιξη και την ολιγόωρη παραμονή του στην Ελλάδα, ήταν τέτοια. Παρ’ όλα αυτά οι «κατηγορούμενοι», έπεσαν στα μαλακά…

Στην Ελλάδα;

Ναι, για την Ελλάδα λέω… Κοιτάξτε, επειδή όποια ζητήματα έχουν να κάνουν με πολιτική ευθύνη, όσοι κατέθεταν στην υπόθεση έπρεπε να είναι καταπέλτες. Δεν ήταν όμως. Αυτό λέω… έγινε έτσι επειδή… οι πολιτικοί πήγαν να καλύψουν τις δικές τους ευθύνες; Θυμάμαι ότι εξ’ αιτίας της ανάμειξής τους είχαν παραιτηθεί οι υπουργοί Πάγκαλος, Πετσάλνικος, Παπαδόπουλος, οι οποίοι υποτίθεται ότι στις καταθέσεις τους έπρεπε να είναι καταπέλτες. Δεν μπορούσαν να είναι. Ήταν μία υπόθεση η οποία κινήθηκε στα όρια της νομιμότητας και της παρανομίας. Σε ορισμένες περιπτώσεις ήταν αναμεμειγμένοι αξιωματούχοι της τότε Κυβέρνησης. Μάλιστα ο κ. Πάγκαλος είπε ότι «σε κορυφαίες στιγμές, το τι είναι νόμιμο και τι είναι παράνομο, το ορίζει το εθνικό συμφέρον». «Σε ό,τι με αφορά» είπε, «έπραξα αυτό που μου ορίζει το εθνικό συμφέρον και παίρνω την ευθύνη». Υπό αυτή την έννοια πράγματι τα δικαστήρια δεν μπορούν να δώσουν απάντηση σε τέτοια ζητήματα. Θα έλεγα ότι εάν υπάρχει ένα ζήτημα ευθυνών στην υπόθεση Οτσαλάν, αυτό για να διαλευκανθεί – πέραν του ό,τι φώτισα εγώ με το βιβλίο που έγραψα – είναι ζήτημα των πολιτικών. Δεν είναι ούτε αστυνομικό, ούτε δικαστικό ζήτημα. Ήταν ένα διεθνοπολιτικό και πολιτικό ζήτημα και εάν έπρεπε να πάει παραπέρα η διαλεύκανση της υπόθεσης, αυτό έπρεπε να γίνει μέσα από πολιτικές διαδικασίες. Δηλαδή μέσα από πρωτοβουλίες κομμάτων.

Μου κάνει εντύπωση η ηρεμία με την οποία συζητάτε το θέμα. Δε νοιώσατε έντονα συναισθήματα; Θυμώσατε με όλα όσα έγιναν;

Τα αισθήματα που ένοιωσα, ήταν αισθήματα που νοιώθει κανείς όταν ζει μία τραγωδία. Δεν είναι ακριβώς θυμού, ούτε προσωπικά. Ένοιωθα πιο πολύ, δεν θέλω να φανεί εγωιστικό, το δέος της ευθύνης, επειδή ζούσα και διάβαζα και ένοιωθα τις πραγματικές διαστάσεις αυτής της ιστορίας, εννοώ της πορείας του Κουρδικού, αλλά και το τι θα σημαίνει στο μέλλον αυτό για την Ελλάδα. Αυτό έπαιξε το σημαντικότερο ρόλο και καθόριζε τα συναισθήματά μου.
Ειλικρινά τίποτα άλλο. Ούτε ποιος ευθύνεται, ούτε τι θα γίνουμε εμείς. Αυτό που σκεφτόμουν ήταν, τι θα γίνει σε περίπτωση που τελικώς η Ελλάδα έχει ευθύνη για την παράδοσή του. Τι θα γίνει στο μέλλον, στις σχέσεις της Ελλάδας με τον Κουρδικό παράγοντα.

Ίσως ακουστούν λίγο αφελή αυτά που θα πω… Πιστεύετε ότι εξωτερικές πιέσεις διαμόρφωσαν την εξωτερική πολιτική της Ελλάδος τότε και… εν πάσει περιπτώσει εξακολουθούν να τη διαμορφώνουν και σήμερα; Πόσο ανεξάρτητη είναι η εξωτερική πολιτική της Ελλάδας;

Κοιτάξτε, όποιος μιλάει για ανεξάρτητη εξωτερική πολιτική, επιτρέψτε μου να το πω, είτε λαϊκίζει, είτε δεν ξέρει από εξωτερική πολιτική. Η εξωτερική πολιτική είναι απολύτως εξαρτημένη. Ακόμα και η εξωτερική πολιτική των ΗΠΑ, εξαρτάται από τους παράγοντες που εμπλέκονται σε κάθε υπόθεση, άρα είναι εξαρτώμενη και εξαρτημένη. Τώρα όλες οι μεγάλες αποφάσεις λαμβάνονται με βάση το διεθνές σκηνικό, τους παράγοντες που το επηρεάζουν και που ενδιαφέρονται. Εάν είναι ισχυροί παράγοντες, τότε με βάση αυτό παίρνεις και την απόφασή σου. Θα έλεγα ότι ο τρόπος με τον οποίο χειρισθήκαμε ως χώρα αυτή την υπόθεση, επηρεάσθηκε από δύο παράγοντες. Ο ένας παράγοντας ήταν το επίπεδο αυτογνωσίας και συνείδησης σε σχέση με το τί πραγματικά είναι αυτή η υπόθεση. Κατά πόσον δηλαδή αυτοί που έλαβαν τις αποφάσεις γνώριζαν τι ποιούν. Εάν είχαν συνείδηση των γεωπολιτικών διαστάσεων αυτής της υπόθεσης και το πόσο θα επηρεάσουν την πορεία της χώρας μας και του Ελληνισμού. Ο άλλος παράγοντας είναι όντως οι εξωτερικές πιέσεις και επιρροές. Είναι συνδυασμός των δύο παραγόντων.

Έχετε διατυπώσει κατά καιρούς απόψεις για τη συμπεριφορά του κ. Σημίτη και το πώς χειρίστηκε την «κρίση των Ιμίων». Γράφετε συγκεκριμένα πως είναι ο μοναδικός πολιτικός του οποίου το βιογραφικό θα βαρύνεται με παραχώρηση Ελληνικού εδάφους. Γράφετε επίσης για το «ευχαριστώ» που είπε στους Αμερικάνους, ότι θα μπορούσε να μην το έχει πει, εάν ήταν καλύτερα ενημερωμένος για το πώς είχαν διαμορφωθεί τα πράγματα σε σχέση με το συσχετισμό δυνάμεων στην περιοχή.

Κοιτάξτε, η άποψή μου είναι ότι τα Ίμια ήταν μία κρίση που σκηνοθετήθηκε από τις Ηνωμένες Πολιτείες της Αμερικής για να εξελιχθούν τα πράγματα όπως ακριβώς εξελίχθηκαν: Να έρθουμε στο χείλος μίας Ελληνοτουρκικής, τοπικής, ενδοπολεμικής σύγκρουσης. Υπό την απειλή δε μιας τέτοιας σύγκρουσης, να υποχρεωθεί η Ελληνική Κυβέρνηση να δεχθεί ό,τι ακριβώς δέχθηκε.

Μπορείτε να γίνετε λίγο πιο σαφής;

Η άποψή μου είναι ότι ένας από τους στόχους αυτής της κρίσης ήταν η χειραγώγηση του τότε πρωθυπουργού.

Γιατί του Σημίτη; Επειδή ήταν πρωθυπουργός μόλις δύο ημερών και δεν είχε προλάβει να πάρει ψήφο εμπιστοσύνης;

Και γι’ αυτό, αλλά – εκτιμήσεις είναι αυτά που κάνω – επειδή ο κ. Σημίτης είναι ένας πολιτικός Ευρωπαϊστής, με γνωστές σχέσεις με το Γερμανικό παράγοντα. Ο αδελφός του είναι μία σημαντική προσωπικότητα στο πολιτικό σύστημα της Γερμανίας. Μέσα από αυτή τη διαδικασία, οι ΗΠΑ έδειξαν πόσο σημαντικές είναι για την περιοχή αλλά και για την ειρήνη. Στη συγκεκριμένη περίπτωση ανέδειξαν τον καθοριστικό τους ρόλο. Σε εισαγωγικά, πρόλαβαν μία Ελληνοτουρκική πολεμική σύγκρουση που οι ίδιοι προετοίμασαν και ακριβώς για να σφραγίσουν αυτό το ρόλο, – επαναλαμβάνω ότι κάνω προσωπική εκτίμηση – επέβαλαν στον τότε πρωθυπουργό να πει το «ευχαριστώ» στους Αμερικανούς.

Ποιος θα μπορούσε να είναι σωστός χειρισμός κατά την άποψή σας;

Είναι ότι στην περιοχή των Ιμίων, αυτό με το οποίο μας απειλούσαν οι ΗΠΑ και οι Τούρκοι, από μειονέκτημα θα μπορούσε να γίνει πλεονέκτημα για εμάς. Ακόμα και ένας πρωτοετής της σχολής Ναυτικών Δοκίμων, ή της σχολής Ευελπίδων, ή της σχολής Ικάρων, εάν βάλει τα πράγματα κάτω στο τραπέζι, πώς δηλαδή ήταν ο συσχετισμός δυνάμεων στα Ίμια και γύρω από τα Ίμια, θα καταλάβαινε ότι είχαμε μία υπεροχή 3 ή 4 προς 1 απέναντι στους Τούρκους. Όταν σε απειλούν με χρήση στρατιωτικής βίας και εσύ εκεί είσαι ισχυρότερος, δεν υποχωρείς. Εάν θέλετε εκεί ήταν η τεράστια απειρία που έδειξε ο πρωθυπουργός, στο χειρισμό αυτής της κρίσης. Πάντως είναι αλήθεια ότι στην ιστορία οι πρωθυπουργοί μένουν, όχι τόσο για τα θετικά που κάνουν, αλλά για τα αρνητικά. Για παράδειγμα, δεν μένει κάποιος πρωθυπουργός στην ιστορία επειδή άφησε έλλειμμα ή πλεόνασμα 3 ή 5 ή 8%. Μένει στην ιστορία εάν έχει στη διάρκεια της πρωθυπουργίας του… η Ελλάδα έχασε μέρος Ελληνικού εδάφους…

Τι εννοείτε όταν λέτε «έχασε μέρος ελληνικού εδάφους»;

Στην περίπτωση των Ιμίων… δεν απώλεσε έδαφος η Ελλάδα… εννοώ δεν το κατέλαβε η Τουρκία. Θα έλεγα όμως ότι απώλεσε τον έλεγχό του. Δηλαδή σήμερα η Ελλάδα δεν ασκεί κυριαρχία… ή δεν ασκεί ξεκάθαρη κυριαρχία στα Ίμια.

Είναι αυτό που λέμε «γκρίζες ζώνες»;

Δεν ασκεί ξεκάθαρη κυριαρχία στα Ίμια.

Σε κάποια στιγμή της συζήτησής μας μου είπατε ότι «τα στερνά τιμούν τα πρώτα». Μιλήσαμε για τα «πρώτα», ας μιλήσουμε λίγο και για τα «στερνά». Με τί ασχοληθήκατε μετά την απομάκρυνσή σας από το στράτευμα;

Έκανα έναν εκδοτικό οίκο. Προσπάθησα να κάνω και άλλα πράγματα. Είμαι ιδιοκτήτης του ιστολογίου «ΙΝΦΟΓΝΩΜΩΝ». Κάνω μεταφράσεις. Μεταφράζω βιβλία από τα τουρκικά στα ελληνικά.

Γιατί μάθατε Τουρκικά και όχι κάποια άλλη γλώσσα; Επιτρέψτε μου να κάνω μια διαπίστωση… η ζωή σας… οι επιλογές σας… γενικά η στάση σας απέναντι στα γεγονότα, όλα έχουν να κάνουν με εκείνο το κομμάτι της προσωπικότητάς σας που αφορά στην ποντιακή σας καταγωγή…

Φυσικά και έχει να κάνει και σχετίζεται άμεσα. Η κοινωνική και πολιτική συμπεριφορά του ατόμου, επηρεάζεται από την καταγωγή, από την οικογένεια, από τα βιώματα. Θα έλεγα όμως, σε κάθε περίπτωση, είτε όταν συμμετέχεις ως δρών, είτε όταν εκφράζεσαι μέσα από κείμενα, ότι αυτό μπορεί να λειτουργήσει και σαν μία παγίδα. Να μην σε αφήνει να βλέπεις καθαρά. Προσπαθώ όταν σκέπτομαι ή εκφράζομαι πολιτικά, το βλέμμα μου να είναι παγερά αντικειμενικό. Να μην διασυνδέεται με αυτά που κουβαλάω… που κουβαλούμε όλοι οι Έλληνες και ιδιαίτερα οι πρόσφυγες.

Τα καταφέρνετε;

…Εμείς έχουμε στις πλάτες μας και στο σώμα μας ως Λαός τα σημάδια της γενοκτονίας και της αδικίας.

Πιστεύετε ότι θα αναγνωρισθεί η γενοκτονία; Γνωρίζω ότι δραστηριοποιείστε προς αυτήν την κατεύθυνση με διάφορους τρόπους.

Το θέμα της γενοκτονίας δεν είναι ψυχολογικό ζήτημα. Δεν γίνεται για ψυχολογική ικανοποίηση, ούτε και για ηθική. Είναι μία πτυχή διαφορετική, είναι ένα πολιτικό ζήτημα.

Πριν δυο ημέρες ο Οικουμενικός Πατριάρχης, σε συνέντευξή του στο Αμερικάνικο δίκτυο CBS είπε ότι αισθάνεται πως τον σταυρώνουν και επέκρινε τον τρόπο που αντιμετωπίζει η τουρκική κυβέρνηση το Φανάρι και τους εναπομείναντες Έλληνες…

Ναι, και είδαμε πάλι τον υπουργό Εξωτερικών της Τουρκίας, να απαντάει με χαρακτηριστική αναίδεια στην κραυγή αγωνίας που έβγαλε ο Οικουμενικός Πατριάρχης. Είπε ότι δεν γίνονται ποτέ τέτοια πράγματα στην Τουρκία. «Εμείς δεν κάνουμε τέτοια πράγματα. Είμαστε χώρα της ανοχής» και κάτι τέτοιες αθλιότητες και ανοησίες. Πριν λίγες ημέρες είπε ο Ερντογκάν, όταν τον κατηγόρησαν ότι κάλεσε για να φιλοξενήσει τον γενοκτόνο πρόεδρο του Σουδάν, ότι δεν γίνονται γενοκτονίες. Εδώ λοιπόν φαίνεται ότι η Τουρκία προσπαθεί να περάσει την εικόνα ότι είναι μία χώρα της ανοχής και ότι ποτέ στο παρελθόν οι μειονότητες δεν υπέστησαν, όχι γενοκτονίες, ούτε καν αδικίες. Ο αγώνας που κάνουμε για την αναγνώριση της γενοκτονίας, είναι θα έλεγα και μία υπηρεσία για τους Λαούς της περιοχής. Εάν η Τουρκία δεν υποχρεωθεί, δεν αισθανθεί την πίεση της κοινής γνώμης, θα γίνει χειρότερη από ότι ήταν στο παρελθόν. Φυσικά χειρότερη με μεθόδους του 21ου αιώνα. Αυτό πιστεύω ότι πρέπει να κρατήσουμε από τη γενοκτονία και να συστρατευτούμε, όχι μόνο όλοι οι Έλληνες, αλλά και όλος ο πολιτισμένος κόσμος σε αυτό το αίτημα. Επαναλαμβάνω είναι ζήτημα, όχι μόνον των Ελλήνων αλλά και των λαών της περιοχής και των χωρών της περιοχής.

Σας ευχαριστώ πάρα πολύ για το χρόνο που μου διαθέσατε.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4,5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 384 αξιολογήσεις)
Τέλειο84%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο9%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up