Ταξίδι στην αιωνιότητα… (του Θανάση Γερμανίδη)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Θανάσης Γερμανίδης

Ο Θόδωρος Αγγελόπουλος έφυγε ξαφνικά και άδικα, αλλά έχει σημασία ότι ο ΘΑΝΑΤΟΣ τον βρήκε πάνω στη δουλειά του, όπως τους άξιους στρατηγούς στο πεδίο της μάχης. Η «άλλη θάλασσα» (η ταινία που δεν ολοκληρώθηκε από τον ίδιο) είναι η μετά θάνατον θάλασσα.

Η θάλασσα του βάθους με ανεξιχνίαστα ρεύματα της ιστορίας. Είναι η θάλασσα των δικών του εικόνων στις ταινίες του. Εκεί που το αργό πλάνο της σε πίνακα ζωγραφικής, που σε ανάγκαζε να σκέφτεσαι, να συναισθάνεσαι, να συμπάσχεις για τους πρόσφυγες, τους μετανάστες, τους ηττημένους της ιστορίας.

Αυτούς που έμειναν μετέωροι ανάμεσα στο δίκιο και στο άδικο, στο σωστό και το λάθος. Ποιητής του κινηματογράφου, στοχαστής-φιλόσοφος της ιστορίας με το βλέμμα του να δακρύζει στα πάθη του ελληνικού εμφυλίου. Λάτρης της αλήθειας και μόνον αυτής, μακριά από βερμπαλισμούς και φθηνούς εθνικισμούς, μακριά από το αποχαυνωτικό σινεμά, μέσα στη μαγεία της σκέψης, της κριτικής ματιάς, της έρευνας, της απόρριψης, της αμφισβήτισης.

Ο ΘΟΔΩΡΟΣ ΑΓΓΕΛΟΠΟΥΛΟΣ αγαπήθηκε ως δημιουργός από πολλούς Έλληνες και μη. Οι λίγοι που τον «αφόρισαν» δεν ήξεραν, δεν διάβασαν, σκέφτηκαν και κρίνανε όπως οι «κατηχητές» τους είπαν. Τον πολέμησαν με δανεικές ασπίδες και ακόντια., γι’αυτό και στην ωρίμανση του χρόνου ηττήθηκαν. Όμως ο Αγγελόπουλος με τους νικητές ήταν και θα είναι πάντα.

ΥΓ: Ο δημοσιογράφος Κωνσταντίνος Καϊμάκης γράφει στην εφημερίδα FREE SUNDAY: «τη μεγαλύτερη επιρροή στη ζωή του την άσκησε ο πατέρας του«. Σε απόσπασμα-συνέντευξη του («Θόδωρος Αγγελόπουλος» – Εκδόσεις Καστανιώτη) αναφέρει: «Δεκέμβριος 1944. Ξεσπάει εμφύλιος. Η οικογένεια μου χωρισμένη στα δυό. Άλλοι με τους αριστερούς κι άλλοι όπως ο πατέρας μου, παλιοί φιλελεύθεροι με την παλιά τάξη πραγμάτων. Στη μάχη της Αθήνας, που κατέληξε σε σφαγή, ο πατέρας προσπάθησε να κρατήσει ουδέτερη στάση και κριτική απέναντι και στους δυο. Μάταια. Συνελλήφθη από τους αριστερούς «Επαναστάτες» με τον ξάδελφο μου επικεφαλής και μεταφέρθηκε έξω από την πόλη για εκτέλεση. Ψάχναμε μέρες με τη μητέρα μου να βρούμε το πτώμα του ανάμεσα σε άλλα πτώματα, σκόρπια σε χωράφια και οικοδομές. Έχω ακόμη το τρέμουλο του χεριού της στα χέρια μου. Μετά την ήττα και την υποχώρηση του Δημοκρατικού Στρατού μάθαμε ότι τον είχαν πάρει όμηρο. Γύρισε αργότερα. Έπαιζα στον δρόμο, οταν τον είδα να έρχεται από μακριά. Αντί για παπούτσια είχε στα πόδια πανιά… Φώναξε τη μάνα μου. Βγήκε αλαφιασμένη. Θυμάμαι πως έτρεξαν ο ένας προς τον άλλον… Μπήκαμε στο σπίτι, από τη συγκίνηση δεν μιλούσε κανείς. Σωπαίναμε και κοιτούσε ο ένας τον άλλο… Ούτε αυτός μιλούσε… Κοιτάζαμε τον πατέρα, κοιτάζαμε ο ένας τον άλλο… το φαγητό ήταν μια σούπα κι αυτή η σούπα κράτησε μια αιωνιότητα.

Θανάσης Γερμανίδης


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 402 αξιολογήσεις)
Τέλειο85%
Πολύ καλό4%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Απαίσιο8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up