Τα τεχνάσματα του λαίμαργου παππού μας (Π.Βότσης)

Βότσης Πέτρος - ΣημείωμαΜερικοί τον έλεγαν περίεργο κι άλλοι παράξενο κι ανορθόδοξο στις ενέργειες του. Ήταν ο πρώτος και μοναδικός που από μόνος του έκανε αναδασμό ανταλλάσσοντας τα σκόρπια χωράφια του και έτσι τα συγκέντρωσε σε μια θέση στην ανατολική άκρη του χωριού. Έχτισε και σπίτι στο κτήμα που δημιούργησε κι έτσι δεν χρειαζόταν να μετακινείται για να πάει στα κτήματα του…

Ήταν από τους πρώτους που μετανάστευσε στη Νότια Αμερική στο τέλος της πρώτης δεκαετίας του 20ου αιώνα και με τα χρήματα που έφερε πίσω, αγόρασε από τον Τούρκο Μπέη ένα μουλούκι, περίπου 35 στρέμματα.

Ήταν καλοφαγάς, αλλά λαίμαργος. Ανησυχούσε αν θα χορτάσει με το φαγητό που είχε στη διάθεση του και αγχωνόταν κυρίως όταν δούλευε στα χωράφια ή στο μαντρί του.

Μελετούσε το φαγητό που του πρόσφεραν κι αν ήταν καλομαγειρεμένο και νόστιμο, έβαζε σε εφαρμογή διάφορα τεχνάσματα.

Έλεγε για παράδειγμα, αφού δοκίμαζε το φαγητό, ότι βρωμούσε πετρέλαιο ή ότι ήταν καμμένο κι άρχιζε να χαρακτηρίζει τις γυναίκες μαγείρισσες ζώα δίποδα και να τις βρίζει. «Δεν δικαιολογούνται να τους χυθεί πετρέλαιο στο φαγητό. Μήπως νόμιζε πως ήταν λάδι;»… Έλεγε. Αν ήταν καμμένο τους έλεγε: «Δεν πρέπει να βγαίνετε στο δρόμο γιακ κουτσομπολιό όταν έχετε φαγητό στη φωτιά!». Επίσης ήταν τόσο παράξενος που έφτυνε μέσα στο φαγητό και μετά το έτρωγε αλλά έτσι κανένας άλλος δεν τολμούσε να φάει…

Όταν χόρταινε, απευθυνόταν προς τους άλλους στο τραπέζι και τους έλεγε πως το πετρέλαιο ή το καμμένο μέρος ήταν μόνο στο πάνω μέρος του φαγητού και το έκανε αυτό για να τους προτρέψει να φάνε κι αυτοί.

Αν του άρεσε ένα φαγητό χρησιμοποιούσε και ένα άλλο τέχνασμα… Έσκυβε να μυρίσει δήθεν το φαγητό και φταρνιζόταν πάνω του, οπότε μετά δεν ήθελαν να φάνε οι υπόλοιπο και έτσι το είχε όλο για τον εαυτό του!

Όλοι ήξεραν πως ήταν καλοφαγάς, αλλά και ότι ετοίμαζε φαγητά νόστιμα στις γιορτές και ιδιαίτερα στην ονομαστική του εορτή που ήταν στο τέλος των σκαλισμάτων και στην αρχή του θέρους.

Όσοι τον επισκέπτονταν τότε να του ευχηθούν για την ονομαστική του εορτή, ήξεραν ότι θα έχουν καλό και μπόλικο φαγητό, όμως είχε καθιερώσει το εξής: Οι επισκέπτες έπρεπε να έρθουν το πρωί, να τον βοηθήσουν στις δουλειές στο κτήμα μέχρι το μεσημέρι, κι όταν τελείωναν τις δουλειές κάθονταν όλοι μαζί να φάνε και να πιούνε…

Επειδή οι επισκέπτες ήταν πολλοί, οι δουλειές τελείωναν σχετικά γρήγορα και έπειτα στρωνόταν το γιορτινό τραπέζι κι απολάμβαναν όλοι το φαγητό και το σπιτικό τσίπουρο αλλά και το κρασί. Στο τέλος τους πρόσφερε γλυκό κι ήταν ο μόνος στο χωριό που σέρβιρε γλυκό μετά το κυρίως γεύμα. Τότε το γλυκό το προσέφεραν οι χωριανοί στην αρχή μιας επίσκεψης για να γλυκάνουν τον επισκέπτη όπως έλεγαν…

Του άρεσε ιδιαίτερα το κρέας που πάντα είχε στο τραπέζι του, γιατί διατηρούσε ντεμέκ ένα υποτυπώδες χασάπικο και το κρέας το προμηθευόταν από τους ζωοκλέφτες του χωριού, ήταν δηλαδή κλεπταποδόχος.

Ο κάθε ζωοκλέφτης είχε μια κρύπτη που την ήξερε και ο παππούς μας. Περνούσε ο ζωοκλέφτης από το σπίτι και του έλεγε να επισκεφθεί τη κρύπτη του. Το ζώο στη κρύπτη ήταν σφαγμένο και γδαρμένο και με τίποτα δεν μπορούσε να αναγνωριστεί. Ο ίδιος ο παππούς είχε ζωντανά κι αν κάποιος τον έβλεπε με το σφαγμένο ζώο που είχε πάρει από τον ζωοκλέφτη έλεγε ότι είχε σφάξει ένα από τα δικά του ζώα.

Η μητέρα μας έλεγε πως πέθανε από «λεύκωμα». Είχε πρηστεί και πέθανε προτού γεράσει. Μάλιστα μας έλεγε πως την τελευταία του πνοή την άφησε γονατιστός στο κρεβάτι «παλεύοντας» με κάποιον αόρατο εχθρό. «Αφού ήρθες να με πάρεις, εγώ δεν παραδίνομαι, θα παλέψουμε κι όποιος νικήσει»… έλεγε και αυτά ήταν τα τελευταία του λόγια και έπειτα σωριάστηκε στο κρεβάτι. «Τον νίκησαν ο Χάρος και το φαγητό», είχε πει η μητέρα μας…

Ο παππούς μας ήταν ευέξαπτος και χρησιμοποιούσε τη μαγκούρα του πιο συχνά από ότι έπρεπε κι αν δεν είχε μαγκούρα έβγαζε το τσαρούχι του! Το κτήμα που δημιούργησε δίπλα στο χωριό, ενώ στην αρχή όταν το ξεκίνησε τον κορόιδευαν όλοι, όταν το αποτελείωσε όμως ήταν πρότυπο κτήμα κι όλοι το ζήλευαν.

Άφησε δυο παιδιά, το θείο μας και τη μητέρα μας, που ήταν δεκατρία χρόνια μικρότερη από τον θείο μας. Ο παππούς μας είχε αδυναμία στην κόρη του και μητέρα μας κι ενώ μπορούσε να την σπουδάσει δεν το έκανε γιατί φοβόταν ότι μπορεί να γνωρίσει κάποιον χωροφύλακα ή κάποιον παλαιοελλαδίτη και δεν ήθελε με τίποτα να την παντρέψει με κάποιον τέτοιον.

Κανένας την εποχή εκείνη δεν έδινε χωράφια στη κόρη του όμως ο παππούς μας έδωσε στη μητέρα μας περισσότερα από δέκα στρέμματα χωράφια. Εγώ έχω την τιμή να έχω το όνομα του όπως κι άλλοι δυο από το σόι της μάνας μου…


ΑΝΑΤΡΟΠΗ ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ:

Θεόδωρος Καρυπίδης

ΥΠΟΨΗΦΙΟΣ ΠΕΡ.ΣΥΜΒΟΥΛΟΣ ΜΕ ΤΟΝ ΣΥΝΔΥΑΣΜΟ ΤΟΥ ΘΕΟΔΩΡΟΥ ΚΑΡΥΠΙΔΗ:

Γιάννης Λιάσης - ΑΝΑΤΡΟΠΗ-ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 93 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό3%
Μέτριο0%
Φτωχό2%
Απαίσιο8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up