Τι φταίει; – ΥπερΗΧΩγράφημα

Όσοι παρακολουθούν με ενδιαφέρον τα τεκταινόμενα στη γειτονική μας Ιταλία, δεν μπορεί παρά να αναρωτιούνται: Για ποιο λόγο, άραγε, ανεβαίνει η δημοφιλία του Αντιπροέδρου της Κυβέρνησης και Υπουργού Εσωτερικών, ευρωσκεπτικιστή, Ματέο Σαλβίνι;

Οι δημοσκοπήσεις του δίνουν την πρωτιά,παρ’ όλο που ο Σαλβίνι είναι ένας πολιτικός που δεν κρύβει τις ακροδεξιές απόψεις του. Καθημερινά προκαλεί με τις δηλώσεις και τις ενέργειές του, διχάζει την ιταλική κοινωνία, τρομάζει τις αγορές, χρησιμοποιεί ρατσιστική ρητορική και κλείνει τα λιμάνια και τα αεροδρόμια για να μη… «μολυνθεί» η Ιταλία (του) από τους μετανάστες.

Αν μας ξενίζει η υπόθεση Σαλβίνι, τότε πρέπει να αναρωτηθούμε και για άλλες αντίστοιχες περιπτώσεις. Γιατί, στη Σουηδία, για παράδειγμα, στη χώρα που αποτελεί υπόδειγμα του σοσιαλδημοκρατικού μοντέλου, οι ακροδεξιοί πήραν τόσο υψηλά ποσοστά και λίγο έλειψε να σπάσουν μια παράδοση δεκαετιών;

Γιατί στην Αυστρία, τη χώρα του σοσιαλδημοκράτη Μπρούνο Κράισκι, οι ακροδεξιοί, που παρά τρίχα δεν κέρδισαν τον Δήμο της Βιέννης, παρά τρίχα δεν εξέλεξαν πρόεδρο της Δημοκρατίας, μπήκαν στην κυβέρνηση, πήραν και την αντικαγκελαρία και κατέλαβαν νευραλγικά πόστα;

Γιατί στη Γερμανία, μια χώρα που όλοι πίστευαν ότι είχε τελειώσει οριστικά και αμετάκλητα με το αμαρτωλό παρελθόν της, οι ναζί με τις γραβάτες φιγουράρουν στη δεύτερη θέση στις δημοσκοπήσεις και οι ναζί χωρίς γραβάτες βγαίνουν στους δρόμους και διαφημίζουν ανενόχλητοι την εγκληματική ιδεολογία τους;

Γιατί στη χώρα του διαφωτισμού και των κοινωνικών εξεγέρσεων, τη Γαλλία, η Μαρίν Λε Πεν παραμένει στο προσκήνιο και απειλεί τον Μακρόν, τον πολιτικό στον οποίον πολλοί στην Ευρώπη επένδυσαν για να αλλάξει τα πράγματα στην Ε.Ε.; Εν τέλει, γιατί οι πολίτες πείθονται να ακολουθήσουν όλα εκείνα τα κόμματα και τους πολιτικούς που μιλούν εναντίον της Ευρωπαϊκής Ένωσης;

Κάτι τρέχει προφανώς, κι ας κάνουν πως δεν καταλαβαίνουν οι συστημικές δυνάμεις και η γραφειοκρατία των Βρυξελλών. Είναι ηλίου φαεινότερο πως αυτό που δεν αρέσει στον κόσμο είναι η ίδια η Ευρώπη έτσι όπως είναι σήμερα. Διότι η Ευρώπη σήμερα προκαλεί, στην καλύτερή της περίπτωση, πλήξη,στη δε χειρότερή της προκαλεί οργή.

Η πλήξη παράγει αδιαφορία και απομόνωση. Η οργή όμως και η απελπισία είναι ένα εκρηκτικό μείγμα, σαν κι αυτό που γνώρισε η Ευρώπη την περίοδο του Μεσοπολέμου. Τότε, η άκρα Δεξιά, αξιοποιώντας τα λάθη των αστικών δυνάμεων και τον εμφύλιο στην Αριστερά, διαχειρίστηκε με επιδεξιότητα την απελπισία των πολιτών.

Σήμερα, τηρουμένων των αναλογιών, βλέπουμε να συμβαίνει το ίδιο πράγμα. Από πολλές πλευρές ακούγεται ότι, για να προστατεύσουμε τη δημοκρατία από τους εχθρούς της, πρέπει να συγκροτηθεί ένα συμπαγές μέτωπο ενάντια στον εξτρεμιστικό λαϊκισμό και στη φασιστική δημαγωγία. Σωστό.

Ωστόσο, οι δεξιοί εξτρεμιστές και οι φασίστες δημαγωγοί δεν έπεσαν από τον ουρανό. Βρίσκουν και κάνουν. Έρχονται να καλύψουν τα κενά που αφήνουν, λόγω της πολύπλευρης κρίσης τους, ο φιλελευθερισμός και η πάσης φύσεως Αριστερά.

Το ζητούμενο, λοιπόν, είναι να πολεμήσουμε τις αιτίες που τους γέννησαν, τους ανέθρεψαν και τους έκαναν τόσο ισχυρούς. Οι αιτίες είναι πολλές και είναι παρούσες, όπως πολλές και παρούσες είναι οι πλάνες των δυνάμεων του δημοκρατικού τόξου.


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.6
4,6 rating
4.6 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 83 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό5%
Μέτριο0%
Φτωχό2%
Απαίσιο6%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up