Φεβρουάριος 1973 – 25 Νοεμβρίου 1973 (Γράφει ο Θανάσης Γερμανίδης)

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Τον Φεβρουάριο του 1973 έγινε η κατάληψη της Νομικής Αθηνών από φοιτητές, οι οποίοι διαμαρτύρονταν για τη στράτευση φοιτητών από τη Χούντα των συνταγματαρχών. Έχει μείνει στην ιστορία η φωτογραφία των φοιτητών στην ταράτσα του κτιρίου με τα συνθήματα ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ – ΦΟΙΤΗΤΕΣ – ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ. Η εκκένωση έγινε με βιαιότητα χωρίς πυροβολισμούς. Η πλατεία Ακαδημίας ήταν γεμάτη με κόσμο ο οποίος διαλύθηκε με σπρωξίματα αστυνομικών.

Η περίοδος μέχρι τις αρχές Νοέμβρη πέρασε χωρίς φανερά αντιχουντικά γεγονότα. Όμως φαινότανε ότι κάτι πιο σημαντικό ερχότανε. Και αυτό ήτανε η εξέγερση των φοιτητών στο Πολυτεχνείο, που ξεκίνησε δειλά την Τετάρτη 14 Νοεμβρίου, κυρίως από τους φοιτητές του Πολυτεχνείου. Στη συνέχεια γέμισε ο χώρος και από άλλους φοιτητές. Υπήρχε ενθουσιασμός, επαναστατικότητα χωρίς κανείς να προβλέπει την αιματηρή κατάληξη.

Τις πρωινές ώρες, στις 17 Νοεμβρίου, ημέρα Σάββατο, διατάχτηκε η εκκένωση του Πολυτεχνείου από τον στρατό και την συνεπικουρία της αστυνομίας. Έχει μείνει ως αποδεικτικό τεκμήριο η εικόνα της εισβολής του τανκ στον χώρο του Πολυτεχνείου και το γκρέμισμα της μεταλλικής αυλόπορτας. Το γράφω αυτό γιατί υπήρξαν απόψεις ότι δεν υπήρξε το Πολυτεχνείο.

Δεχθείτε τη δική μου κατάθεση, επειδή ήμουν εκεί (χωρίς διάθεση ηρωποίησης). Επίσης, υπήρξαν (και μάλλον υπάρχουν ακόμα) απόψεις ότι δεν υπήρξαν νεκροί και ότι αυτό είναι το ψέμα της Αριστεράς. Έχει αποδειχθεί ότι είναι 24 οι επώνυμοι νεκροί και 16 οι ανώνυμες περιπτώσεις. Τραυματίες εξακριβωμένοι 1103 (από το διαδίκτυο).

Όσον αφορά την Αριστερά δεν υπήρξε οργανωμένη. Το ΚΚΕ ήταν παράνομο. Όσον αφορά τους φοιτητές, ήταν δυο κατηγορίες. Αυτοί που συγκροτούσαν μικρούς ιδεολογικούς πυρήνες και οι άλλοι που ήταν ανένταχτοι. Οι εξεγερμένοι αμφισβήτισαν τη στρατιωτική χούντα. Βασικό εξάλλου σύνθημα ήταν το ΚΑΤΩ Η ΧΟΥΝΤΑ.

Η εξέγερση των φοιτητών ενθάρρυνε τον ελληνικό λαό που άρχισε να πιστεύει ότι έρχεται η λύτρωση. Σε δυο περιπτώσεις ο λαός γέμισε το κέντρο της Αθήνας. Κηδεία του Γ. Παπανδρέου το 1968 και στη κηδεία του Γ. Σεφέρη το 1971. Από πλευράς χούντας, οι αρνητικοί ήταν ο Γ. Παπαδόπουλος και ο ικανός οικονομολόγος Σπυρίδων Μαρκεζίνης, ο οποίος από μια αρρωστημένη φιλοδοξία δέχτηκε να διοριστεί πρωθυπουργός. Έτσι αμαύρωσε το όνομα του.

Την Κυριακή 18 Νοεμβρίου 1973 δήλωσε (ο Μαρκεζίνης): “Εμείς η υγιής κοινωνία θα επιζήσωμεν”. Ο Παπαδόπουλος και ο Μαρκεζίνης επέζησαν στη χουντική εξουσία μέχρι τις 25 Νοεμβρίου 1973. Τότε εκδηλώθηκε εσωτερικό πραξικόπημα και ο αόρατος, ιδιαίτερα σκληρός Δημ. Ιωαννίδης. Διόρισε πρωθυπουργό ένα άσημο και ανίκανο πρόσωπο, τον Ανδρουτσόπουλο.

(Στο επόμενο: μέχρι 20 Ιουλίου 1974 – Εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο).

Γ.Θ.

Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 956 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό10%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται.