Φθινόπωρο (του Κων/νου Τζέκη)

Κοινοποιώντας δείχνεις το ενδιαφέρον σου...

Η Περσεφόνη διαβαίνει για μια φορά ακόμη τις πύλες του κάτω Κόσμου. Έχει υποταχθεί στη μοίρα της, που την στέλνει για έξη  μήνες στον σύζυγό της Άδη. Η μάνα της Δήμητρα, θεά της γεωργίας, πενθεί και μαζί της η γη σκορπά τις πράσινες φυλλωσιές της και ντύνεται κι αυτή πένθιμα, συμπαραστεκόμενη στη Θεά της.

Οι παραλίες και τα εξοχικά κέντρα βουβάθηκαν, εκεί που η  φωνές, τα γέλια, τα παιχνίδια, τρυπούσαν την ατμόσφαιρα. Βουβάθηκε και ο πλανόδιος πωλητής του έρωτα, που με μορφή κουρσάρου, τριγυρνούσε να κουρσέψει όνειρα και ευκολόπιστες υπάρξεις.

Μαζί τους αναχώρησαν όλα τα αποδημητικά πουλιά, χελιδόνια, πελαργοί, νερόκοτες, ερωδιοί, για θερμότερες παραλίες. Για τους τόπους που η Δήμητρα θα υποδεχθεί την κόρη της από τον Άδη για το εξάμηνο της συγκατοίκησής της μ’ αυτήν.  Η φύση, οι άνθρωποι, τα πουλιά, τα ζώα, τα φυτά, τρέχουν να προσαρμοσθούν στο νέο περιβάλλον. Στον κρύο χειμώνα.

Τα σχολεία, που μέχρι πριν λίγες μέρες ήταν θεόκλειστα, άνοιξαν. Όνειρα και επιδιώξεις, στοιβαγμένες σε μια μαθητική σάκα  στον ώμο.

Σιγά, σιγά θα ξεχασθούν τα πρώτα σκιρτήματα του έρωτα, οι αιώνιες υποσχέσεις που διαρκούν ελάχιστα, τα πρώτα μαθήματα ζωής και αναζητήσεων κάποιου άλλου κόσμου, καχύποπτου, απατηλού και τελικά εφήμερου.

Ο ήλιος αναγκασμένος κι αυτός να ακολουθεί τα αιώνια προστάγματα του  πλάστη του, γέρνει κι αυτός ξεθεωμένος και σκυθρωπός με ελάχιστη ενέργεια και τρεμάμενες ακτίνες.

Σε λίγο μια άλλη ζωή, μα όχι ευκαταφρόνητη μπροστά στον κόσμο. Ρούχα ζεστά, τζάκια που ξερνούν καπνό και στάχτη, στόχοι καινούργιοι. Ξεκινήματα ή άλματα προς τα εμπρός, όπως προσπάθησε να κατακτήσει ο καθένας.

Απ’ το κλειστό παραθύρι ξεπροβάλλει μια γνωστή φιγούρα. Ο κοκκινολαίμης. Τον είχαμε ξεχάσει, όλο το καλοκαίρι, μα αυτός δεν μας ξέχασε. Στρουμπουλός και πανέμορφος,  επισκέπτεται τους θάμνους των κήπων για ελάχιστους σπόρους, την εφήμερη του σίτιση.

Οι άνθρωποι, στοιβαγμένοι στα μέσα μαζικής μεταφοράς, με την αγωνία του αδυσώπητου χρόνου να τους καταδιώκει, προσπαθούν να είναι συνεπείς στο χρόνο τους. Οι άλλοι, οι περισσότερο ευτυχείς, έτσι τουλάχιστον νομίζουν, κλεισμένοι στα κλουβιά των αυτοκινήτων τους, ακούνε τις μηχανές τους με τον μονότονο ήχο τους, να τους υπενθυμίζει την περυσινή  τους ταλαιπωρία.

Κατάσταση, που επιδεινώνουν οι πορείες, τα έργα που ξεφυτρώνουν όταν βιάζεσαι, τις παράνομες σταθμεύσεις με τα αλάρμ ή φώτα κινδύνου, καθώς τα λένε οι γραμματισμένοι, αναμμένα προειδοποιούν για μια στάθμευση για ελάχιστο χρόνο, που μπορεί να ξεπεράσει και τη μια ώρα.

Οι άνεργοι, οι ξεχασμένοι από τον Θεό και την μοίρα τους, αγωνιούν για τις κρύες και ατέλειωτες νύχτες, περιμένοντας του κάκου, στην εύφορη κοιλάδα των υποσχέσεων, μάταια, κάποιο χαμόγελο της μαύρης τύχης τους.

Όλα σε μια κοίτη λες ποταμού, με μια πορεία προδιαγεγραμμένη, σκληρή και άκαρδη. Όμως πίσω από τα γυμνά κλωνιά, θρέφεται το μπουμπούκι που σε λίγους μήνες θα ξαναγεννήσει φύλλα και άνθη μυρωδάτα. Θα ξανά επισκεφθεί  η Περσεφόνη τη γη, όπως κάθε φορά, κάθε χρόνο. Λίγη υπομονή, λίγη καλή διάθεση και όλα ξεπερνιούνται. Καλό χειμώνα.

Κωνσταντίνος Τζέκης



Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
4.5 rating
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 784 αξιολογήσεις)
Τέλειο80%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό8%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up