«Όλα έχουν ένα όριο…» – ΥπερΗΧΩγράφημα

Ο Μιθριδάτης ΣΤ΄, Ευπάτωρ και Διόνυσος, ήταν ο τελευταίος βασιλιάς του Πόντου. Αυτός, που λέτε, αφού ταλαιπώρησε τη Ρώμη για πολύ καιρό, αναχαιτίζοντας την επέκτασή της, τελικά υπέκυψε στη δύναμη του Ρωμαίου αυτοκράτορα Πομπήιου. Πριν όμως ηττηθεί οριστικά, αντιμετώπισε τους Ρωμαίους στρατηγούς, τον Σύλλα και τον Λούκουλλο.

Η οργάνωσή του και η δημοτικότητά του ήταν τέτοιες, που με μία εντολή του και μέσα σε μια νύχτα σφαγιάσθηκαν όσοι πολίτες της Ρώμης βρίσκονταν στη Μικρά Ασία. Στην επική του πολιτεία ενεπλάκη και η Αθήνα, με αποτέλεσμα να την κάψει ο Σύλλας.

Αυτά και άλλα πολλά έκανε ο Μιθριδάτης, αλλά για κανένα από αυτά δεν τον μνημονεύουμε και δεν τον θυμόμαστε. Ο Μιθριδάτης έμεινε στην Ιστορία διότι προσέθεσε μια καινούργια λέξη στο λεξιλόγιό μας, τον «μιθριδατισμό». Παρ΄ όλο που εμφανιζόταν μεγαλόπρεπος και ατρόμητος, εν τούτοις, από πολύ μικρός φοβόταν για τη ζωή του. Φοβόταν τις επιβουλές του περιβάλλοντός του. Φοβόταν ακόμη και την ίδια τη μητέρα του η οποία, ηρήσθω εν παρόδω, ήταν Ελληνίδα.

Με σημερινούς όρους θα λέγαμε ότι ο Μιθριδάτης έπασχε από μανία καταδιώξεως. Για τον λόγο αυτό προσπαθούσε να προστατευτεί από πραγματικούς και φανταστικούς εχθρούς, παίρνοντας κάθε μέρα μικρές δόσεις δηλητηρίου, εθίζοντας τον οργανισμό του σε αυτό. Με τον καιρό κατάφερε να αποκτήσει ανοσία, οπότε, αν κανένας προσπαθούσε να τον θανατώσει δηλητηριάζοντάς τον, θα αποτύγχανε.

Η ανοσία όμως, όχι μόνον δεν τον βοήθησε, αλλά αποδείχθηκε και εμπόδιο για τη σωτηρία του στην κρισιμότερη στιγμή της ζωής του. Όταν κινδύνευε να πέσει αιχμάλωτος στα χέρια του Πομπήιου, ήξερε ότι δεν μπορεί να αυτοκτονήσει με δηλητήριο, οπότε ζήτησε από κάποιον αξιωματικό του να τον σκοτώσει…

Έχει, βλέπετε, κι ο μιθριδατισμός το όριό του: Από τη μια μπορεί να σε βοηθήσει να επιβιώσεις, γιατί σε κάνει άτρωτο στο δηλητήριο, από την άλλη όμως, την κρίσιμη στιγμή, μπορεί να σε προδώσει. Γιατί σας τα λέω όλα αυτά; Γιατί θαρρώ πως ένα είδος μιθριδατισμού, που έχει ακυρώσει τα αντανακλαστικά της ελληνικής κοινωνίας, είναι ο εθισμός στην κατάρρευση.

Με λίγα λόγια, έχουμε γίνει χοντρόπετσοι. Έχουμε εθιστεί σε όλες τις τοξικές ουσίες της κοινής μας ζωής. Από πού θέλετε να ξεκινήσω; Από την ανασφάλεια της καθημερινότητας; Από την καθεστωτική ανομία; Από τα συμπτώματα μιας αποσύνθεσηςπου τα παρέχει γενναιόδωρα η εκπαίδευση; Μήπως από τη διάλυση του συστήματος υγείας και την καταπάτηση των δικαιωμάτων μας από το δημόσιο ταμείο;

Τίποτε δεν μας εντυπωσιάζει πια. Δεν αντιδρούμε, παραμένουμε απαθείς! Περιμένουμε το χειρότερο και, όταν έρθει, απλώς το αποδεχόμαστε. Στον μιθριδατισμό στηρίζεται ο δικός μας ωχαδερφισμός αλλά και η ρητορική με την οποία οι κυβερνήσεις προσπαθούν να κουκουλώσουν την ανεπάρκειά τους, την αποσύνθεση του κρατικού μηχανισμού, να αποσείσουν από πάνω τους τις ευθύνες τους για τις καταστροφές και τις εκατόμβες των νεκρών, στην Ηλεία, στη Μάντρα, στο Μάτι και οπουδήποτε άλλου…

Μήπως εκεί εντοπίζεται και το όριο του μιθριδατισμού; Κι αν ο εθισμός στο δηλητήριο της κατάπτωσης, μας συμπαραστάθηκε με την «υπεροψία και μέθη» που μας δώρισε, ας μην ξεχνάμε τη στιγμή της κρίσης. Η φρίκη των ανθρώπων που χάθηκαν και θα συνεχίσουν να χάνονται αν εμείς δεν συνετιστούμε και αν δεν παρθούν γενναίες αποφάσεις κόντρα στο πολιτικό κόστος, θα μας στοιχειώνει όλους, σαν τις λεγεώνες του Πομπήιου…


Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.7
4,7 rating
4.7 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 162 αξιολογήσεις)
Τέλειο87%
Πολύ καλό4%
Μέτριο1%
Φτωχό3%
Απαίσιο5%

Terra Greca - Μεταποίηση Αγροτικών Προϊόντων - Φλώρινα

Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *

Scroll Up