TV: Το σύγχρονο Κολοσσαίο – ΗΧΩλόγιο

Κοινοποίησε στους φίλους σου ή στο κοινό σου...:

Κάθε μέρα,αγαπημένοι μου, κάθε ώρα, όποτε και αν ανοίξεις την τηλεόρασή το ραδιόφωνο και κάθε ειδησεογραφική ιστοσελίδα, θα δεις θα ακούσεις και θα διαβάσεις ειδήσεις που αφορούν κακοποίηση. Δεν υπάρχει μέρα χωρίς το αστυνομικό δελτίο να τροφοδοτεί την ειδησεογραφία με ιστορίες φρίκης, κυρίως κακοποίησης παιδιών (πρωτίστως κοριτσιών) και γυναικών.

Ήταν άραγε πάντα έτσι ο κόσμος μας ή ξαφνικά έχει γίνει τόσο άγριος; Η αλήθεια είναι πως η βία στις μέρες μας προβάλλεται σαν κάτι μοδάτο. Σήμερα αν θέλεις να γνωρίσει βίαιους εγκληματίες, δεν πας να τους βρες στη φυλακή. Πατάς ένα κουμπί και πηγαίνεις στο στο Netflix. Εκεί λειτουργεί 24 ώρες το εικοσιτετράωρο ένα τσίρκο τεράτων.

Serial killers, βιαστές, παιδόφιλοι άνθρωποι με κάθε σεξουαλική διαστροφή επώνυμοι γόνοι και ανώνυμοι που έγιναν επώνυμοι μέσα από την φρίκη που έχουν σκορπίσει είναι όλοι στην πρώτη γραμμή και διακρίνονται για τη δημοφιλία τους. Βλέπεις την ιστορία του τέρατος και μετά, αν τραβάει και άλλο ο οργανισμός σου, μπορείς να ακούσεις και την αυθεντική κατάθεσή του.

Δεν εξηγείται διαφορετικά, αγαπημένοι μου. Η βία φαίνεται μας αρέσει ως θέαμα. Τουλάχιστον στους περισσότερους ασκεί μία ένοχη σαγήνη. Και ίσως για αυτό ως κοινωνία την απολαμβάνουμε και την αναπαράγουμε.. Η Ρούλα η Πισπιρίγκου τάισε για μεγάλο χρονικό διάστημα την πείνα της ελληνικής κοινής γνώμης για δάκρυ-αίμα-σπέρμα.

Τρία νεκρά παιδάκια που πήγαν από το χέρι της ίδιας τους της μάνας ήταν αυτά, δεν ήταν και γεγονός που γίνεται κάθε μέρα. Έπρεπε να μυηθούμε σε κάθε λεπτομέρεια της προσωπικής ζωής της σύγχρονης Μήδειας. Αποκαλύπτονται στο αδηφάγο κοινό γαργαλιστικές λεπτομέρειες από τη ζωή της, τη ζωή του συντρόφου, του εραστή , της μητέρας, του πατέρα του πατριού, του κουμπάρου και γενικά του περιβάλλοντός της για μεγαλύτερη απόλαυση.

Πριν από τη Ρούλα, είχε κάνει μεγάλη καριέρα ο Μπάμπης, ο γοητευτικός πιλότος, ο οποίος δολοφόνησε την γυναίκα του Καρολάιν μπροστά στα μάτια του ολίγων μηνών παιδιού τους και μετά δολοφόνησε και τον σκύλου τους.

Αυτές τις μέρες ένας καινούριος σούπερ σταρ αναδύεται και λάμπει στο στερέωμα της φρίκης . Ο παιδεραστής, βιαστής και μαστροπός της ανήλικης στον Κολωνό, ο περιβόητος 53χρονος. Ευτυχώς, αυτό το τελευταίο, έχει μόνο δάκρυ και σπέρμα, δεν έχει αίμα, αν υποθέσουμε ότι μια παιδική ψυχή που γίνεται χίλια κομμάτια δεν ματώνει.

Τι διάολο, όμως, αγαπημένοι μου, είναι αυτό που διεγείρει τον μέσο Έλληνα και τον μετατρέπει σε χρόνιο μανιακό θεατή της φρίκης; Πώς εξηγείται το γεγονός ότι όταν βρεθούμε μπροστά σε κάποιον που σφάζει ένα κοτόπουλο αποστρέφουμε το βλέμμα, γιατί δεν αντέχουμε να δούμε και κλείνουμε τα αυτιά μας, για να μην ακούσουμε, αλλά παλουκωνόμαστε σαν αποχαυνωμένοι μπροστά στις τηλεοράσεις για να εντρυφήσουμε στις φρικαλέες λεπτομέρειες ενός κατ’ εξακολούθηση παιδικού βιασμού ή μιας γυναικοκτονίας;

Πάντα έτσι ήταν, θα πουν οι γνώστες και οι μελετητές της Ιστορίας. Το Κολοσσαίο γέμιζε ασφυκτικά για τις μονομαχίες μέχρι θανάτου, οι δημόσιες εκτελέσεις και απαγχονισμοί σε πλατείες ήταν το δημοφιλέστερο λαϊκό θέαμα για αιώνες. Η δολοφονία του Αθανασόπουλου, του εργολάβου που βρήκε φρικτό θάνατο από τη γυναίκα του, Φούλα, και την πεθερά του, Άρτεμις Κάστρου, το 1931, έφτασε να καλύπτει το σύνολο της ύλης κάθε φύλλου εφημερίδας της εποχής.

Μάλιστα υπήρξαν μέρες που δεν δημοσιευόταν απολύτως καμία άλλη είδηση. Το θύμα έγινε και τραγούδι: «Καημένε Αθανασόπουλε τι σού ‘μέλλε να πάθεις/ από κακούργα πεθερά τα νιάτα σου να χάσεις» τραγουδούσαν οι ρεμπέτες της εποχής. Το έγκλημα του οικογενειοκτόνου και τελευταίου εκτελεσμένου στην Ελλάδα, Βασίλη Λυμπέρη, ο οποίος έβαλε φωτιά στο σπίτι του και έκαψε γυναίκα πεθερά και παιδιά το 1972, τριπλασίασε την κυκλοφορία όλων των εφημερίδων της εποχής.

Εντάξει, σύμφωνοι, αγαπημένοι μου, εγκλήματα άγρια γινόταν πάντα. Αλλά τόση ταύτιση πια; Τέτοια ευφραντική βουτιά στα κατάβαθα μιας φρίκης και μιας αθλιότητας, που λογικά δεν θα επιλέγαμε ποτέ να τη βιώσουμε στην πραγματική μας ζωή; Στο τέλος τέλος, δεν είμαστε κάποιος απομονωμένος περίκλειστος οικισμός που αναζητά με αγωνία ένα συμβάν για να χρωματίσει την ανιαρή ζωή του. Είμαστε πια μια ανοικτή και υπερπληροφορημένη κοινωνία.

Παράγουμε περισσότερες ειδήσεις, περισσότερες εικόνες και περισσότερες εκπλήξεις από όσες μπορεί να καταναλώσει και να μεταβολίσει ο εγκέφαλός μας..

Όπως και να έχει, αγαπημένοι μου, ένα είναι σίγουρο, πως ο 53χρονος από τον Κολωνό μόλις ξεκίνησε μια μεγάλη τηλεοπτική και διαδικτυακή καριέρα.

Πρωινάδικα, μεσημεριανάδικα και βραδινάδικα ήδη ξεσαλώνουν και θα ξεσαλώνουν για πολύ ακόμα . Εκατομμύρια θεατές έχουν πάρει θέση και ετοιμάζονται να ζήσουν μεγάλες στιγμές επάλληλων αποκαλύψεων, ψυχολογικο-ψυχιατρικών διερευνήσεων και μέγιστων δημοσιογραφικών επιτυχιών. Η συνταγή της απόλυτης επιτυχίας, και των σαρωτικών κλικαρισμάτων, το δάκρυ-αίμα-σπέρμα- γυναίκα -παιδί-σκυλί, ανέβασε ξανά επί σκηνής καινούρια version του έργου της. Η όποια διάθεση για συμπόνοια και ενσυναίσθηση σιγά σιγά στερεύει και ο καθένας μας, παίρνει ξανά και ξανά, εξασθενημένος και λίγο μπλαζέ, τη θέση του στο μοντέρνο Κολοσσαίο.

Μας εύχομαι, αγαπημένοι μου, καλή και πολύμηνη απόλαυση.

Με αγάπη εύα

ΗΧΩΜΑΓΕΙΡΕΜΑΤΑ
Αικατερίνη Ρίζου

Βαθμολόγησε την ΗΧΩ:


Συνολική βαθμολογία:

4.5
Rated 4.5 out of 5
4.5 από 5 αστέρια (βασισμένο σε 969 αξιολογήσεις)
Τέλειο81%
Πολύ καλό9%
Μέτριο2%
Φτωχό1%
Κακό7%


Αφήστε μια απάντηση

Η ηλ. διεύθυνση σας δεν δημοσιεύεται. Τα υποχρεωτικά πεδία σημειώνονται με *